Idea Apostolstwa Miłości


Idea Apostolstwa Miłości została opisana przez siostrę Marię Jurczyńską w trzech dokumentach:

  1. „Myśl Boża” – tekst jej objawienia z 1957r.

  2. „Rozpracowanie Myśli Bożej” z 1960 r.

  3. „Katolicka Charyzmatyczna  Kongregacja Odnowy  Życia w  Duchu Świętym” z 1992 r.

Powyższe dokumenty do czasu IV Sympozjum (2014 r.) poświęconemu życiu i działalności siostry Marii nie były szeroko udostępnione. Były one znane jedynie wybranym osobom, którym siostra Maria osobiście te materiały przekazywała, objaśniając ich treść. Idea Apostolstwa Miłości, która jest przedstawiona w „Myśli Bożej”, czekała na  realizację 57 lat i została opublikowana dopiero 18 lat po śmierci jej autorki.

Celem Idei Apostolstwa Miłości jest: „Miłość Boga i wierność Jego Woli w bezgranicznej ofierze myśli, słów i naszych czynów w charyzmatycznej Mocy Ducha Świętego, a więc w posłuszeństwie natchnieniom, prowadzeniu Ducha Świętego”. Idea Apostolstwa Miłości (IAM)  wzywa nas do podjęcia większych starań i wysiłku dla tego, co wieczne.  „Tylko sprawy nieprzemijające są godne, aby im poświęcić tyle trudu, sił i czasu, ile przeznaczamy na sprawy doczesne. Przynajmniej tyle”. (IAM)

Czy Idea Apostolstwa Miłości po prawie 60 latach od jej powstania może być dzisiaj aktualna? Okazuje się, że dopiero teraz jest odpowiedni grunt, aby mogła się rozwijać. Kiedy publikowaliśmy Ideę Apostolstwa Miłości, nie wiedzieliśmy, że doskonale koresponduje ona z  Adhortacją „Evangelii Gaudium” (Radość Ewangelii).  Adhortacja Papieża Franciszka napisana w 2013 roku zobowiązuje do apostolstwa wszystkich dokładnie tak samo, jak to czyniła siostra Maria już w 1957 roku. Papież Franciszek w sposób jasny i prosty mówi, jak wypełnić nakaz misyjny Chrystusa. Ojciec  święty zaprasza wiernych chrześcijan do rozpoczęcia nowego etapu ewangelizacji. Podkreśla znaczenie, aktualność i siłę misji. Wszyscy jesteśmy wezwani do misyjnego „wyjścia na ulice” – te słowa najpełniej oddają program misyjny Ojca Świętego. Nakaz misyjny Jezusa podobnie jak  Adhortacja „Evangelii Gaudium” podaje sposób wypełnienia Idei Apostolstwa Miłości. „Apostolstwo Miłości to Idea Świętości dla świata. Jest również Idea Świętości dla każdego stanu. To jeden wspólny pęd do Świętości! Do samego Boga, przy wspólnym (…) wysiłku wszystkich”. (IAM) Apostolstwo Miłości wzywa wszystkie „stany duchowne i świeckie, w miarę świadomości, możliwości i gorliwości dusz”, do wypełnienia palącego zadania – odnowienia wszystkiego w Chrystusie. „Idea Apostolstwa Miłości” jest więc wezwaniem, zaproszeniem skierowanym do wszystkich wierzących, do pełniejszego odczytania i wprowadzenia w życie przykazania miłości. „Abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” J 15,12.

Apostolstwo Miłości mobilizuje chrześcijan,  by wykorzystać każdą okazję, „jakie chwila przynosi, by zawsze Boga dawać, o Nim mówić i do Niego prowadzić – nie szczędząc modlitw i cichych ofiar, składanych w Błogosławione dłonie Maryi. Mieć serce i oczy rozradowane Bogiem. Z dziecięcą prostotą przepraszać Boga za wszelką mimowolną nieudolność. Często mówić Mu o swojej dlań miłości i o potrzebach dusz.”(IAM)

Studiując Ideę Apostolstwa Miłości doszliśmy do wniosku, że droga, którą proponuje siostra Maria jest możliwa do realizacji dla każdego chrześcijanina. Pokrótce polega ona na tym, by:

– odkryć, jak wielką miłością zostaliśmy ukochani przez Boga. „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.” (J 3,16)  Już pierwsze słowa  Idei Apostolstwa Miłości mocno podkreślają tę prawdę: „Bóg – Miłość istnieje dla nas! Bóg – Miłość nas stworzył dla Siebie!”(IAM) Tą prawdą  oświeceni, olśnieni mamy zwrócić uwagę na Wieczność: „S.O.S. Ratujcie dusze wasze! Wieczność czeka i – Bóg.” (IAM)

– zdecydować się na nowe życie pełne pasji w naśladowaniu Jezusa. „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.” (J 3,5) W II rozdziale Idei jesteśmy za sprawą łaski Bożej wezwani do oczyszczenia, kroczenia drogą świętości i obudzenia w sobie pragnienia dążenia do doskonałości. Trzeba „dać z siebie maksimum wszystko, a być przekonanym, że się nic jeszcze Panu nie dało i dlatego pragnąć nieustannie więcej.”(IAM)

– podjąć konkretną pracę nad sobą. „Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić.”                    (J 15,5b)  W III rozdziale Idei jesteśmy wezwani do zjednoczenia z Bogiem. „Miłość Trójcy Przenajświętszej zniewala nas, aby wstąpić do Szkoły Miłości… Bóg pragnie nas zdobyć dla nas samych, bo wie, że da nam szczęście największe. Toteż uczynił wszystko, aby nas jak najbardziej uszczęśliwić  i zdobyć dla Nieba”.(IAM)

– dawać świadectwo wiary swoim życiem – w mocy Ducha Świętego.              „(…) Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei,  i w Samarii, i aż po krańce ziemi.” (Dz 1,8)  W IV rozdziale Idei Apostolstwa jest mowa o tym, że wydoskonaleni w wierze nadziei i miłości, napełnieni darami Ducha Świętego jesteśmy w Jego mocy posyłani, by świadczyć o miłości Boga. „Gdzie tylko bliźnich znajdujemy (…) trzeba wykorzystywać okazje, jakie chwila przynosi, by zawsze Boga dawać i o Nim mówić i do Niego prowadzić – nie szczędząc modlitw i cichych ofiar, składanych w Błogosławione dłonie Maryi. Mieć serce i oczy rozradowane Bogiem. Z dziecięcą prostotą przepraszać Go za wszelką mimowolną nieudolność. Często mówić Mu – Jedynemu o swojej dlań miłości i o potrzebach dusz. Idea Charyzmatycznego A. M. winna promieniować szczególną radością wolnych dzieci Bożych”. (IAM)

– szerzyć w jedności wiarę w Chrystusa. „Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał” (J 17,21). Rozdział V Idei Apostolstwa miłości mówi o doprowadzeniu wszystkich do świętości. „Apostolstwo Miłości obejmuje wszystkie stany i dąży do tego, by wszyscy katolicy nauczyli się wierzyć rozumnie i w wewnętrznej solidarności wszystkich komórek  Mistycznego Ciała Chrystusa- wspólnymi siłami otrzymywali od Ducha Świętego łaski, z którymi dążą do oddania Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu jak największej chwały.” (IAM)