wszystkich stanów - w Miłości Boga nade wszystko a bliźniego dla Miłości Boga Mocą Ducha Świętego i przez pośrednictwo Niepokalanej Królowej Świata - Matki wszystkich dusz, aby nastała jedna Owczarnia i Jeden Pasterz- Jeden Chrystus nasz Pan i Król„. Skrót: „Apostolstwo  Miłości  w Duchu  Świętym.       ( A.M.D.) 
              „Celem A.M.D. jest przyczynienie się do przyjęcia Królestwa Bożego w Jednym Świętym Powszechnym i Apostolskim Kościele Wszystko to ma się dokonywać tylko                 i wyłącznie  w posłuszeństwie Kościołowi Rzymsko - Katolickiemu. Ma również za zadanie Prowadzenie szkoły życia wewnętrznego dla różnych grup modlitewnych ruchów, Stowarzyszeń, młodzieży, dorosłych w formie jednodniowych skupień, trzydniowych i tygodniowych Rekolekcji , aby nauczyć ich umiejętności życia wiarą na codzień, pracy nad  sobą i współpracy z Łaską Bożą oraz prowadzić do osobistego kontaktu z Bogiem, nauczyć modlitwy, rozeznawania Woli Bożej, słuchania i otwartości na Ducha Świętego. Ma to na celu przygotowanie ich do pełnej poświęcenie służby Kościołowi w oparciu o życie sakramentalne, obdarowanie Darami Ducha Świętego       i pełne poddanie się Jego prowadzeniu na wzór Maryi Niepokalanej. Realizowanie ewangelicznych założeń drogi do świętości osobistej zaangażowanej w apostolstwo        i wychowanie oraz formatowanie do służby apostolskiej wiernych. Realizowanie życia kontemplacyjno-apostolskiego w posłudze charyzmatycznej w Kościele”.

              Osoby mieszkające w tym domu, mają wyznaczone pewne funkcje, wynikające z wykształcenia, umiejętności, czy naturalnych predyspozycji.
Gospodarz - ponosi odpowiedzialność za życie egzystencjalno- materialne. Bierze na swoje barki pośrednictwo w stosunkach z władzami świeckimi. Ustala porządek wewnątrz domu.
Przełożony - bierze odpowiedzialność za zewnętrzne przejawy życia duchowo-moralnego domu. Kapelan - jego zadaniami są: służba duszpastersko-liturgiczna, akcje katolickie, kontakt z hierarchią Kościoła, duchowieństwa, różnego rodzaju organizacjami życia konsekrowanego i zakonnego. A także, prowadzenie formacji wewnętrznej.

Plan życia w domu przedstawia się następująco: na rozpoczęcie dnia - wzniesienie pierwszej myśli do Pana, Maryi, Anioła Stróża. Odprawienie nad sobą modlitwy            o uwolnienie, oraz wzbudzenie intencji gotowości służby w mocy Ducha Świętego Od początku dnia obowiązuje silencium sacrum (święte milczenie). Wspólnotowe modlitwy poranne, podczas których, jest modlitwa Liturgią Godzin, rozmyślanie              i słuchanie Pana, błogosławieństwo i rozesłanie. W planie dnia znajduje się też Codzienna Eucharystia, Liturgia Godzin. A także: trzy razy dziennie rachunek sumienia[1] i w razie potrzeby wzajemne pojednanie pomiędzy mieszkańcami domu. Codzienna Adoracja Najświętszego Sakramentu. Droga Krzyżowa - jedna stacja dziennie, w niedzielę i święta cała. Różaniec wspólny lub indywidualny, czytanie duchowe 15 minut, prowadzenie zeszytu słuchania Pana i sprawozdania z życia wewnętrznego. Mieszkańców obowiązuje silencium w ciągu dnia, rozmowy tylko przy posiłkach i podczas dwóch rekreacji. W domu odbywają się spotkania modlitewne raz w tygodniu. Ponadto odbywają się Rekolekcje zamknięte dla mieszkańców domu i prowadzenie są w domu Rekolekcje otwarte dla uczestników spoza wspólnoty. Biorący udział w rekolekcjach są zobowiązani do przestrzegania regulaminu obowiązującego w Domu.

           „Dom Rekolekcyjny po zakończeniu remontu będzie prowadził rekolekcje przez cały rok, dla ludzi świeckich i żyjących w stanie życia konsekrowanego i kapłanów. Po czym to miejsce będzie posiadało własny plan rekolekcji, oparty przede wszystkim na programie życia codziennego i formacyjnego A.M.D. Nie będzie możliwości organizowania spotkań formacyjnych dla różnego typu grup przyjeżdżających                 z własnym programem, oderwanym zupełnie od programu obowiązującego w domu. Będą przyjmowane tylko grupy i osoby, które zdecydują się przyjąć program domu”[2].

              Wspólnota ta, choć wewnętrzny program życia duchowego był surowy, nie borykała się z problemem braku zainteresowania. Maria Jurczyńska kształtowała ludzi na bardzo wymagających od siebie i dużo czasu poświeciła na wpojenie im, że czas spędzony z Bogiem, nie jest stracony. Chętnych na rekolekcje i ludzi do ich zrealizowania nie brakowało. Była to też niewątpliwie kwestia pewnego głodu duchowego. Ludzie zmęczeni komunizmem, stanem wojennym, mogli cieszyć się teraz prawdziwą wolnością wyznania. Także pewna pustka po siostrze Marii mogła być tu zapełniona. Zawsze były obecne osoby do duchowej rozmowy, kapłan do posługi sakramentalnej.
             Z czasem funkcjonowanie Domu Rekolekcyjnego zmieniło się. Kolejne lata przynosiły ze sobą wiele ewolucji. Na początku była tam obecna, posługująca wspólnota, starająca się żyć wedle myśli M. Jurczyńskiej. Rozwijanie się domu nie kolidowało z kongregacją A.M.D. Wciąż chodziło przede wszystkim o przystosowanie domu, aby przygotować go do pełnego pełnienia charakterystycznych zadań tejże wspólnoty.